تبليغاتX
این قفس ازآسمان آبی تراست - وتو با جوشش انگشتانت
تومرا دوباره بخوان:ترانه های ماندنی

با توام اي  مهر... بان!

تكدرختي تنها
انتظار نفس گرم تورا
بر لب داشت
عاري از هر رويش
پرووبالم ريخته
قفس از جنس خودم
دور تنم
روييده
و تو با جوشش انگشتانت
روي تنهايي من
برگ زدي
سبزِ سبز ُ
سبزِ سبز...

گرچه من روييده
ولي افسرده وخشك...
...تو مرا روياندي
ريشه خشك مرا
دم به دم
سيراندي...
روي خشكيدگي ام آب زدي
روح من بيهوش ُ
قطره هاي قدمت
جان دوباره ،برمن
...
توگشودي با عشق
قلب لكنت زده ام را
رو به گويش از نو
...
توگشودي با عشق
پلك اميد م را
روبه رويش از نو


29/11/87
11صبح دوشنبه

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم اسفند 1387ساعت 12:7  توسط فرشته مه نگار | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
باور کنیم قدر مطلق همه ی برگها سبز است...
...=انتگرال برگ =درخت

پیوندهای روزانه
این قفس ازآسمان آبی تراست
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
مهر 1388
مرداد 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
دی 1387
آذر 1387
مهر 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM