پرم از رسيدن تو

قلب من بود که ترک خورد
توی دستای تو معصوم
روح من ،حوالی تو
می ميره آروم و آروم
مگه یکبار تو شنيدی
نفس دويدن من؟!!!
حتی يکبار ،تو نديدی
سايه ی رسيدن من...
دست من ،رسيد به فردا
سقف آسمونو، حس کرد
به عبور بال خسته م
آسمونو ملتمس کرد
غنچه های واژه هامون
به گل غزل رسيدن
اونا که ابد نبودن
به خود ازل رسيدن
حالا ،انتظار جاده م
پرم از رسیدن تو
پرم از صدای بودن
پرم از شنیدن تو
تا می آی، شرم حضورم
زیر بارون نگاهت
اینکه حس تازه ای نیس
اینه قانون نگاهت

۱۴/۲/۸۲
۵۵/۷صبح
بازنگری ۲/۴/۸۷یکشنبه ۱۰صبح
قبلا گفته بودم که همه ی ترانه هام با آهنگ خلق شدند
ای کاش یه آسمون خلاءوجود داشت واسه ی فریاد زدن اینه همه سکوت...
...